است كه بر پيامبر ص نازل شده ، و نه دليل ديگرى براى انتخاب نام فاتحة الكتاب براى اين سوره وجود دارد . مدارك متعدد ديگرى در دست است كه اين واقعيت را تاييد مىكند كه قرآن به صورت مجموعه اى كه در دست ماست در عصر پيامبر ص و به فرمان او جمعآورى شده بود . « على بن ابراهيم » از امام صادق ع نقل كرده كه رسول خدا ص به على ع فرمود : « قرآن در قطعات حرير و كاغذ و امثال آن پراكنده است آن را جمعآورى كنيد » سپس اضافه مىكند على ع از آن مجلس برخاست و آن را در پارچه زرد رنگى جمعآورى نمود سپس بر آن مهر زد ( و انطلق على ( ع ) فجمعه فى ثوب اصفر ثم ختم عليه ) ( 1 ) . گواه ديگر اينكه « خوارزمى » دانشمند معروف اهل تسنن در كتاب « مناقب » از « على بن رياح » نقل مىكند كه على بن ابى طالب و ابى بن كعب ، قرآن را در زمان رسول خدا ص جمعآورى كردند . سومين شاهد جمله اى است كه « حاكم » نويسنده معروف اهل سنت در كتاب « مستدرك » از « زيد بن ثابت » آورده است : زيد مىگويد : « ما در خدمت پيامبر ص قرآن را از قطعات پراكنده جمعآورى مىكرديم و هر كدام را طبق راهنمايى پيامبر ص در محل مناسب خود قرار مىداديم ، ولى با اينحال اين نوشته‌ها متفرق بود پيامبر ص به على ع دستور داد كه آن را يك جا جمع كند ، و ما را از ضايع ساختن آن بر حذر مىداشت » . سيد مرتضى دانشمند بزرگ شيعه مىگويد : « قرآن در زمان رسول اللَّه

--> ( 1 ) تاريخ القرآن ابو عبد اللَّه زنجانى صفحه 44 .